Terapie wspomagające w chorobach skóry głowy przebiegających z nadmierną keratynizacją

43
fot. Nioxin
fot. Nioxin

Choroby owłosionej skóry głowy są dość często spotykane w praktyce fryzjerskiej. Najczęściej fryzjer jest pierwszą osobą, która zwraca uwagę na nieprawidłowości występujące na skórze. Kolejnym krokiem jest wizyta u trychologa lub lekarza dermatologa.

Keratynizacja inaczej rogowacenie jest procesem zaprogramowanym genetycznie. Podczas migracji komórki naskórka przechodzą szereg przemian takich jak: biosynteza keratyn, desmosomów, glikoprotein, lipidów powierzchniowych i białek śródkomórkowych, aby w konsekwencji ulec złuszczeniu. Komórki naskórka – keratynocyty są zaprogramowane w taki sposób, aby w określonym czasie uległy przemianie w korneocyt i obumarły. Czas migracji keratynocytu z warstwy rozrodczej do warstwy rogowej to około 14 dni, czas przejścia z warstwy rogowej do złuszczenia to kolejne 14 dni. Proces ten nosi nazwę keratynizacji a czas przejścia z warstwy rozrodczej do złuszczenia to Turn over time (TOT) [1].

W pierwszych etapach keratynizacji następuje synteza wczesnych postaci lipidów oraz włókien keratynowych z filamentów keratynowych. Lipidy warstwy podstawnej charakteryzują się znaczną ilością lipidów polarnych i niewielką liczbą wolnych kwasów tłuszczowych, ze śladowymi liczbami sfingolipidów. W kolejnych etapach, zachodzących w warstwie kolczystej, następuje wczesne różnicowanie się komórek. Włókienka keratynowe zwiększają swoją liczbę oraz zmieniają kształt. Powstają wiązania krzyżowe, keratyna staje się bardziej widoczna, natomiast lipidy w tym etapie nie ulegają zmianie. Białka keratynowe, które przechodzą do warstwy ziarnistej, zaczynają wypełniać wnętrze komórki oraz ulegają wydłużeniu. Lipidy stają się bogatsze w wolne sterole, ceramidy i glikolipidy oraz siarczan cholesterolu, pojawiają się ciała lamelarne. Konsekwencją tych wszystkich procesów jest powstanie warstwy rogowej naskórka. W wyniku dalszych przemian keratynocyty tracą większość swoich funkcji enzymatycznych stają się płaskie i cienkie, składają się głównie z białka. Zewnętrzna warstwa keratynocytów ulega złuszczeniu w wyniku działania umiarkowanej siły. Robi się miejsce dla nowych komórek, które przesuwają się do powierzchni skóry, uzupełniając ubytek komórek. Wędrówka keratynocytów ma na celu stworzenie integralnej bariery chroniącej przed negatywnymi czynnikami środowiska zewnętrznego a także przed utratą nadmiernej ilości wody [1,2].

Należy podkreślić, że poszczególne elementy skóry pełnią określone funkcje, np. warstwa rogowa naskórka stanowi barierę przed szkodliwymi czynnikami fizycznymi i chemicznymi, włókna podścieliska łącznotkankowego (głównie kolagen) skóry właściwej chroni przed urazami mechanicznymi, a elementy tkanki sprężystej utrzymują właściwy kształt powłoki ciała. W zjawiskach termoregulacji istotną rolę odgrywa sieć naczyń krwionośnych oraz przydatki skóry, w tym gruczoły łojowe i potowe. Skóra bierze udział w przemianie materii, w procesach wydzielniczych, oddychaniu, resorpcji (np. leków) oraz w gospodarce wodno-elektrolitowej, utrzymując homeostazę środowiska wewnętrznego. pozostało 77,17% tekstu

Karolina Sobczak Żmuda
Mgr kosmetolog, trycholog; wieloletni wykładowca akademicki, instruktor, szkoleniowiec; autorka publikacji branżowych i naukowych; edukator Nioxin oraz System Professional.
https://nioxinpolska.pl/

 

JEŚLI CHCESZ PRZECZYTAĆ CAŁY ARTYKUŁ
zamów egzemplarz lub prenumeratę
art of BEAUTY >>>

artykuł ukazał się w art of BEAUTY 2/2025